> Od półtora roku byłam bezrobotną. Po raz pierwszy nowennę odmówiłam w listopadzie, rok, odkąd byłam bez pracy. Już po trzech dniach zadzwonił telefon z firmy, gdzie wcześniej starałam się o miejsce, pracując jako wolontariuszka. Ale nawet nie odebrałam, nie chciałam tam wracać. Postępowała u mnie nerwica lękowa. Praktycznie nie wysyłałam nigdzie cv, nie starałam się znaleźć dla siebie jakiejkolwiek pracy. Za to odezwali się znajomi z propozycjami, ot tak, po prostu zadzwonili, a to prośba o korepetycje, a to zastępstwo na miesiąc w sklepie - odmawiałam, nie czułam się dobrze... Chciałam czegoś więcej.
> Po pół roku po raz drugi odmówiłam nowennę. Tym razem cv rozsyłałam często. Po trzech dniach odezwano się z firmy, gdzie wcześniej złożyłam podanie - praca dorywcza, ale w moim zawodzie. Rekrutacja nadal trwa, jeszcze nie wiem jak się zakończy, ale jestem dobrej myśli. Jakiś czas później znów telefon od znajomej, z którą nie miałam dawno kontaktu z propozycją zastępstwa, ale nie byłam zainteresowana, bo wiedziałam, że prawdopodobnie wyjadę na kilka miesięcy do pracy w inne miejsce. I tak się
> stanie, właśnie pakuję walizkę i zaczynam od lipca.
> Nie jest to coś, co chcę robić stale w życiu, nie jest to praca zgodna z moim wykształceniem, ale postanowiłam spróbować, niech będzie to początek zmian ku lepszemu.
>
> Sylwia, Polska