Idziemy, 13-XI-2011

Chaos nie istnieje w czystej formie. Kiedy o nim mówimy, rozumiemy go zawsze w sposób relatywny. Coś, co nie ma żadnego elementu porządku, jest nie do pomyślenia. Porządek ze swej strony ma różne formy. Na przykład książki w bibliotece mogą być uporządkowane według tematyki, autorów, kolorów, wielkości albo według kombinacji kilku czynników. Kiedy chodzi o zbiory osobiste, to każdy ma swój sposób porządkowania, który osobie postronnej może wydawać się wręcz nieporządkiem.

W przyrodzie spotykany różne formy uporządkowania. Można wymienić trzy poziomy: strukturyzację, modele i organizację. Strukturyzacja czasowo-przestrzenna jest wymiarem podstawowym. Byty naturalne mają konfiguracje przestrzenne, a procesy rozwijają się w porządku czasowym. Nawet to, co wydaje się najbardziej nieuporządkowane, w rzeczywistości jest podporządkowane relacjom przestrzennym i czasowym.

Kolejny krok to modele lub patrony. Są to powtarzające się struktury, konfiguracje przestrzenne, które znajdują się w różnych systemach, lub rytm czasowy w różnych procesach. Modele odgrywają kluczową rolę w przyrodzie. Z tej przyczyny nauki badają ich tajniki. Postęp nauk przyrodniczych polega właśnie na ich odkrywaniu i opisywaniu.

Organizacja to kolejny stopień uporządkowania przyrody. Są to systemy, których części realizują specyficzne funkcje. Te części kooperują ze sobą w utrzymaniu całości bytu w jego jedności i aktywności. Istoty żyjące to przykład takiego stopnia uporządkowania. Ich system fizyczny nazywamy organizmem. Ich złożoność w jedności jest tym, co najbardziej fascynuje w materialnym świecie.

Do tego dochodzi przestrzeń ducha z wymiarem wolności. Ten wymiar także potrzebuje porządku wprowadzanego przez rozum. Wyższy stopień organizacji i podporządkowania pozwala na większe osiągnięcia. W takich strukturach to człowiek tworzy porządek. Nie oznacza to, że dowolności jest absolutna. Nie sposób wyobrażać sobie organizacji bez regulaminu, bez pewnych wymagań i oczekiwań. Można na te wymagania się oburzać, ale de facto oznacza to oburzanie się wobec zastanego świata.

Pismo Święte na pierwszych stronach mówi o spustoszeniu wynikającym z takiego buntu. Człowiek dał się uwieść pokusie świata bez Boga ustalającego porządek Dobra. Odkupienie, odzyskanie utraconego porządku, dokonało się poprzez posłuszeństwo Chrystusa. W Nim posłuszeństwo zostało połączone z miłością. Bez posłuszeństwa nie da się iść za Nim. A bez Niego świat popada w chaos.