Rachunek sumienia
Pobierz pdf
I. Każda uczciwa praca może być miejscem szukania świętości, jednakże praca w instytucjach Kościoła ma szczególny wymiar przykładu i odpowiedzialności.
    1. Czy pamiętam o to by prosić światła Ducha Świętego? Czy proszę o dary Ducha Świętego dla moich przełożonych?
    2. Czy moje życie duchowe jest fundamentem mojej pracy? Czy zawsze widzę Kościół i dusze za „papierami” i różnymi sprawami biurokratycznymi?
    3. Czy często pamiętam o tym, że dobre imię Kościoła zależy od mojej codziennej pracy?
    4. Czy pracuję solidnie? Czy przychodzę punktualnie do pracy? Czy podczas pracy marnuję czas? Czy marnuję czas na niepotrzebne rozmowy, Internet, itp. ? Czy jestem przyczyną by inni marnowali czas? Czy w pracy się krzątam, przebieram w papierach, skaczę z tematu na temat?
    5. Czy mam inicjatywę, by lepiej i sprawniej pracować? Czy wciąż się dokształcam zbierając doświadczenia, zdobywając nowe umiejętności (np. komputerowe), itp.?
    
II. Każda praca jest okazją do służby, jednakże praca w instytucjach Kościelnych ma szczególny wymiar. Duch służby panujący w nich rozprzestrzenia się w całym lokalnym Kościele.
       1. Czy przykład Jezusa, który stał się sługą wszystkich, mobilizuje mnie do większej ofiarności, do przyjmowania trudniejszych zadań?
       2. Czy przyjmuję petentów z należytym im szacunkiem? Czy staram się, w miarę moich możliwości, ułatwiać im rozwiązania spraw? Czy, gdy muszę stawiać wymagania, czynię to z miłością i uprzejmością?
    3. Czy wokół siebie tworzę atmosferę współpracy? Czy pomagam innym pracownikom? Czy potrafię słuchać innych? Czy jestem cierpliwy wobec tych, z którymi współpracuję?
    4. Czy dzielę się doświadczeniem, by zawsze inni mogli mnie zastąpić? Czy uciekam od ukrytej pychy stawania się niezastąpionym?
    5. Czy zwalczam niezdrowe ambicje robienia kariery za wszelką cenę? Czy potrafię ukryć się i zniknąć, aby chwała była tylko dla Pana Boga i Kościoła?

III. Każda praca jest okazją do dojrzewania, jednakże praca w instytucjach Kościelnych szczególnie wymaga roztropności, opanowania, dyskrecji, etc.
    1. Roztropność. Czy biorę pod uwagę, że pewne sprawy wymagają czasu i powinny poczekać? Czy równocześnie potrafię nadać sprawom odpowiednie tempo, by trudniejsze też były rozwiązywane?
    2. Dyskrecja. Czy jestem dyskretny i potrafię zachować tajemnicę zawodową? Czy rozmawiam o sprawach pracy w nieodpowiednim miejscu, wynoszę do domu dokumenty, etc.?
       3. Miłość. Czy w przypadku omawiania spraw bardziej delikatnych czynię to w taki sposób, by nigdy nie ranić miłości?
    4. Pokora. Czy mam świadomość tego, że sama funkcja mi powierzona nie oznacza, że się na wszystkim znam? Czy jestem pokorny i proszę o radę w sprawach nadzwyczajnych?
    5. Męstwo. Czy pamiętam, że trudne sprawy same się nie rozwiążą bez odpowiedniego lekarstwa? Czy jestem mężny w podejmowaniu i wdrażaniu trudnych decyzji?
    6. Ubóstwo i oderwanie. Czy jestem bardzo uczciwy w rozliczeniach finansowych? Czy z roztropnością wydaję kościelne pieniądze wiedzą, że jest one często „wdowim groszem”?
    7. Optymizm. Czy zwalczam w sobie i wokół siebie wszelkie czarnowidztwo, pesymistyczne oceny? Czy pracuję z radością?
    8. Posłuszeństwo. Czy jestem zdyscyplinowany i wykonuję polecenia przełożonych? Czy chętnie i ofiarnie realizuję to, co oni zdecydowali? Czy szanuję kompetencję innych pracowników nie wchodzą w ich sprawy?
    9. Porządek. Czy mam porządek w papierach, na biurku, w komputerze?
    10. Planowanie. Czy planuję zajęcia? Czy przewiduje różne sytuacje lub często podejmuję zadania na ostatnią godzinę?

IV. Każda praca jest okazją do szerzenia pokoju i zrozumienia, jednakże praca w instytucjach Kościelnych ma szczególny wymiar na rzecz jedności i pokoju.
    1. Czy pamiętam o tym, że jedność całego ludu Bożego z Pasterzami jest warunkiem skuteczności?
    2. Czy modlę się za Papieża, Biskupa i wszystkich pracowników instytucji kościelnych? Czy proszę innych o modlitwę w tej intencji?
    3. Czy pozwalam sobie na osądy krytyczne, na różne żale, obmowę i pretensje? Czy mam świadomość, że podziały zaczynają się w sercu, które nie przebacza i jest pamiętliwy?
    4. Czy tworzę atmosferę pokoju i radości, czy przeciwnie pozwalam, aby stres, nerwy panowały wokół mnie w  pracy?
    5. Czy szukam sposobów, by innym uprzyjemniać pracę np. pamiętając o tym co im sprawia radość, rocznicach, etc.?

V. Każda praca jest okazją do apostolstwa, jednakże praca w instytucjach Kościelnych ma szczególny wymiar zasiewu doktryny i nauki Kościoła.
    1. Czy w różnych zagadnieniach, mniejszych lub większych, zastanawiam się jak te sprawy rozwiązać w świetle wiary? Czy modlę się w intencjach spraw mi powierzonych? 2. Czy poświęcam czas na naukę prawa kościelnego, regulaminów, doświadczeń? Czy pamiętam o tym, że salus animarum est suprema lex?
    3. Czy mam świadomość, że moja praca wymaga szczególnej wierności wobec Kościoła? Czy mam głęboki wstręt do wszelkich układów i egoistycznych interesów?
    4. Czy z taktem i szacunkiem pomagam również przełożonym współpracownikom lub podwładnym, aby zawsze patrzyli na sprawy z perspektywy nadprzyrodzonej i byli ludźmi żywej wiary?
    5. Czy ucinam wszelkie niestosowne żarty? Czy tępię plotkarstwo? Czy potrafię stosować upomnienie braterskie wtedy, gdy jest to konieczne?
    6. Czy mój zapał apostolski mobilizuje innych do pracy? Czy staram się wykształcić następców?  
    
    Zakroczym, 26 marca 2009 r.

< Poprzednia		Następna >